هیچ وقت دوست نداشتم چیزی که بار منفی داشته باشه رو توی این وبلاگ منتشر کنم اما خب مثل اینکه نمی‌شه و این بار از حال بدم می‌نویسم.

۱۹ مرداد ماه خدمت قانونی من تموم شد و الان وارد اضافه خدمت پشت دفترچه‌ای شدم. تو بهترین حالت یک ماه اضاف می‌کشم و تو بدترین حالت دو ماه. نمی‌دونم یک ماه یا دوماه برای شما چه قدر کوچیک یا بزرگه ولی برای من دقیقا به معنای یک عمر زندگیه!

واقعا خسته شدم از منتظر موندن و انتظار کشیدن. هر ۳ ما ۲۰ روز میام مرخصی ولی خب جز خوش گذروندن هیچ کار مفید دیگه‌ای نمی تونم بکنم. نه برنامه ریزی نه حرکت جدید. واقعا هیچی مثل این شرایط من رو عذاب نداد توی خدمت.

الان ۱۹ ماهه که از دنیای وب و تکتولوژی دور بودم. دنیایی که ثانیه‌ای در حال پیشرفته!

الان تو مرخصی پایان دوره‌ام. تو بهترین حالت ۱۹ شهریور و تو بدترین حالت ۱۹ مهر ترخیص می‌شم دیگه. با اینکه ۱۹ ماه رو گدروندم ولی واقعا این  اضافه خدمت پشت دفترچه‌ای هیچ جوره تو مغزم نمی‌ره.

جمعه ساعت ۱۱ پرواز دارم و این دیگه آخرین رفتن به سمت زاهدانه. ولی واقعا الان دلم می‌خواد بشینم و عین بچه‌ها گریه کنم.

از هیچ کاری نکردن، از بی مصرف بودن، از عقب افتادن واقعا خسته شدم.

بعضی وقت‌ها با خودم فکر می‌کنم این همه رنج خدمت واقعا ارزشش رو داشت؟!

واقعا حالم خوب نیست الان. این جملات می‌گذره و تموم می‌شه جز خورد کردن اعصاب هیچ نقش دیگه‌ای برای یه سرباز نداره.

فقط منتظرم تا با کارت برگردم مشهد و توی همین وبلاگ پست آزادیم رو بنویسم.

کاش زودتر اون روز بیاد…

13+

4 دیدگاه

  1. خوشحالم که تموم کردی و امیدوارم یه حرکتی برای برنامه هات بزنی منم 22 تیر امسال تموم شدم حس خوبی بود موقع ترک شهر محل خدمت و یه دلتنگی کوچیک برای رفقا

    1+

دیدگاهتان را بنویسید